Recenzja książki „Pamiętnik z zapomnianego dworu”

Czasami musi się wydarzyć wiele złego, żebyśmy potrafili dostrzec i docenić to, co dobre.

Są książki, które czyta się z zainteresowaniem, a po zamknięciu odkłada na półkę i szybko o nich zapomina. Są też takie, które zostają w sercu na długo. „Pamiętnik z zapomnianego dworu” Izabeli M. Krasińskiej zdecydowanie należy do tej drugiej grupy.

Poznajemy Mirę – 35-letnią kobietę, która mieszka z mamą i babcią. Jej życie nie jest usłane różami. W pracy doświadcza mobbingu ze strony szefowej, a nad kobietami w jej rodzinie od pokoleń zdaje się ciążyć tajemnicze fatum. Kiedy udaje jej się wyprosić kilka dni urlopu, nie przypuszcza jeszcze, że ten wyjazd odmieni wszystko.

Na prośbę babci zatrzymuje się w niewielkiej wiejskiej bibliotece, by odebrać rodzinne pamiątki. Wśród nich znajduje się pamiętnik Elizy Wolskiej – dawnej dziedziczki dworu – oraz stare fotografie, które cudem przetrwały próbę czasu. Początkowo Mira nie przywiązuje do nich większej wagi, jednak wszystko zmienia się, gdy poznaje Alberta – bibliotekarza, pasjonata lokalnej historii i człowieka, który potrafi dostrzegać piękno tam, gdzie inni go nie widzą.

To właśnie dzięki niemu Mira zaczyna inaczej patrzeć na świat, odkrywać własną wartość i czerpać radość z drobnych rzeczy. Równolegle poznajemy historię Elizy, której losy zapisane na kartach pamiętnika stopniowo odsłaniają rodzinne sekrety, skrywane przez wiele lat.

Moje krótkie podsumowanie

„Pamiętnik z zapomnianego dworu” to prawdziwy ładunek emocji. To historia, która wzrusza, porusza, skłania do refleksji i pokazuje, że miłość nie zawsze wyraża się słowami. Czasami najwięcej mówią czyny.

★★★★★

Moja ocena: 5/5

Na koniec chciałabym serdecznie podziękować Wydawnictwu Lucky za możliwość poznania tej pięknej historii.

A Tobie, Izabelo, dziękuję za to, że jesteś. Za Twoją wrażliwość, za emocje, które wkładasz w każdą opowieść, i za to, że możemy rozmawiać nie tylko o książkach. Uwielbiam Twoją twórczość. Każde zdanie, które wychodzi spod Twojego pióra, ma w sobie niezwykłą moc i trafia prosto do serca czytelnika.

Zaczytana Ola